Westminster İnanç Açıklaması Ana Sayfa
Etkin Çağrı
I.Tanrı, yaşama kavuşturmak üzere önceden belirlediği kişilerin hepsini, ve sadece bu kişileri Kendi belirlediği ve uygun gördüğü zamanda, doğal olarak içinde bulundukları günah ve ölüm konumundan, İsa Mesih’teki lütuf ve kurtuluş konumuna[1] Sözü ve Ruh’u aracılığıyla[2] etkin bir şekilde çağırmaktan[3] hoşnut olmuş; Tanrı’ya ilişkin gerçekleri anlamaları için düşünüşlerini ruhsal ve kurtuluşa eriştirecek şekilde aydınlatmış,[4] taştan yüreklerini alarak onlara etten bir yürek vermiş;[5] iradelerini yenileyerek ve Kendi kadir gücüyle onları iyi olana yönlendirerek[6] etkin bir şekilde İsa Mesih’e çekmiştir;[7] öyle ki O’nun lütfuyla bunu arzulamaları sağlanmış olarak tamamıyla özgür bir seçim sonucu Mesih’e gelmişlerdir.[8]
II. Bu etkin çağrı yalnızca Tanrı’nın karşılıksız ve özel lütfundan ileri gelir; Kutsal Ruh tarafından canlandırılıp yenilendiği ana kadar kendi içersinde pasif olan[9] insanda varlığı önceden görülen hiçbir şeyden kesinlikle kaynaklanmamaktadır.[10] Kutsal Ruh’un bu işlevi aracılığıyla kişiye, bu çağrıya yanıt verme ve bununla birlikte sunulan ve verilen lütfu kucaklama yetisi verilir.[11]
III. Seçilmiş olan bebekler ölürlerse, istediği zaman, istediği yerde ve istediği şekilde çalışan[12] Kutsal Ruh aracılığıyla ruhtan yeniden doğarak Mesih tarafından kurtarılırlar.[13] Söz’ün duyurulması aracılığıyla dışsal olarak çağrılamayan tüm diğer seçilmişler için de aynı şey geçerlidir.[14]
IV. Seçilmemiş olan diğerleri, Söz’ün duyurulması aracılığıyla çağrılmış[15] ve Kutsal Ruh’un bazı genel işleyişine tabi olmuş olsalar da,[16] hiçbir zaman gerçek anlamıyla Mesih’e gelmezler; ve bu nedenle de kurtulamazlar.[17] Hristiyan inancını ikrar etmeyen insanların da, kendi yaşamlarını doğanın ışığına ve ikrar ettikleri inancın kurallarına ne denli titizlikle uydurmaya çalışsalar da kurtulamayacakları bu kadar kesindir.[18] Bu tür kişilerin kurtulabileceğini iddia etmek ve bunda ısracı olmak son derece zararlıdır ve bu tavırdan nefret edilmelidir.[19]
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Rom. 8:2; Ef. 2:1-5; 2.Tim. 1:9-10
[2] 2.Sel. 2:13-14; 2.Kor. 3:3-6
[3] Rom. 8:30; Rom. 11:7; Ef. 1:10-11
[4] Elç.İşl. 26:18; 1.Kor. 2:10,12; Ef. 1:17-18
[5] Hez. 36:26
[6] Hez. 11:19; Fil. 2:13; Tes. 30:6; Hez. 36:27
[7] Ef. 1:19; Yuh. 6:44-45
[8] Mez. 110:3; Yuh. 6:37; Rom. 6:16-18
[9] 1.Kor. 2:14; Rom. 8:7; Ef. 2:5
[10] 2.Tim. 1:9; Tit. 3:4-5; Ef. 2:4-5,8-9
[11] Yuh. 6:37; Hez. 36:27; Yuh. 5:25
[12] Yuh. 3:8
[13] Luka 18:15-16; Elç.İşl. 2:38-39; Yuh. 3:3,5; 1.Yuh. 5:12; Rom. 8:9
[14] 1.Yuh. 5:12; Elç.İşl. 4:12
[15] Matta 22:14
[16] Matta 7:22; Matta 13:20-21; İbr. 6:4-5
[17] Yuh. 6:64-66; Yuh. 8:24
[18] Elç.İşl. 4:12; Yuh. 14:6; Ef. 2:12; Yuh. 4:22; Yuh. 17:3
[19] 2.Yuh. 9-11; 1.Kor. 16:22; Gal. 1:6-8
Westminster İnanç Açıklaması Ana Sayfa