Westminster İnanç Açıklaması Ana Sayfa
İnsanın Günaha Düşmesi ve Bunun Cezası
I. İlk ana ve babamız, Şeytan’ın kurnazlığı ve ayartısıyla aldanıp, yasak meyveden yiyerek günah işlerdiler.[1] Tanrı, kendi bilge ve kutsal emeli doğrultusunda, bunu kendi yüceliği için düzenlemiş olarak bu günaha izin vermekten hoşnut oldu.[2]
II. Bu günah yüzünden insan, ilk doğruluğundan ve Tanrı’yla olan beraberliğinden düştü,[3] ve böylece günahları içinde öldü;[4] canın ve bedenin bütün üyeleri ve bunların yeterlilikleri tamamen kirlendi.[5]
III. Adem ve Havva tüm insanlığın kökü olduklarından bu günahın getirdiği suçluluk yasal olarak tüm insanlığa ait sayılmış (onların içlerine konmuş);[6] bu aynı günah içinde ölmüşlük ve bozulmuş insan doğası sıradan doğma yoluyla onlardan ortaya çıkan sonraki nesillere aktarılmıştır.[7]
IV. Bizi iyilik yapamaz durumda, iyilik yapmaya tümüyle isteksiz ve iyiliğe tamamen karşıt,[8] ve kötülüğün her türüne eğilimli[9] hale getiren bu ilk bozulma, bütün gerçek günahların kaynağını oluşturmaktadır.[10]
V. Bozulmuş olan bu insan doğası, yeniden doğan insanlarda bu yaşam boyunca varlığını sürdürür.[11] Bu bozulmuş doğa, Mesih aracılığıyla bağışlanmış ve öldürülmüş olduğu halde; hem kendisi hem de tüm yaptıkları gerçek anlamda günahtır.[12]
VI. İster ilk günah, isterse sonraki günahlar olsun her günah, Tanrı’nın doğru olan yasasına karşıdır ve bu yasanın çiğnenmesidir.[13] Bu nedenle doğası gereği yasa, günah işleyen her kişiyi suçlu kılar,[14] böylece Tanrı’nın gazabına[15] ve yasanın laneti altına sokar.[16] Bunun sonucu olarak her türlü ruhsal,[17] geçici,[18] ve sonsuz[19] kayboluşla ölüme[20] mahkum eder.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Tek. 3:13; 2:Kor. 11:3
[2] Rom. 11:32
[3] Tek. 3:6-8; Vaiz 7:29; Rom. 3:23
[4] Tek. 2:17; Ef. 2:1
[5] Tit. 1:15; Tek. 6:5; Yer. 17:9; Rom. 3:10-18
[6] Tek. 1:27-28; Tek. 2:16,17; Elç.İşl. 17:26; Rom. 5:12; 1.Kor. 15:21-22,45,49
[7] Mez. 51:5; Eyüp 14:4; Eyüp 15:14
[8] Rom. 5:6; Rom. 8:7; Rom. 7:18; Kol. 1:21
[9] Tek. 6:5; Tek. 8:21; Rom. 3:10-12
[10] Yak. 1:14-15; Ef. 2:2-3; Matta 15:19
[11] 1.Yuh. 1:8; Rom. 7:14,17-18,23; Yak. 3:2; Sül.Mes. 20:9; Vaiz 7:20
[12] Rom. 7:5-8,25; Gal. 5:17
[13] 1.Yuh. 3:4
[14] Rom. 2:15; Rom. 3:9,19
[15] Ef. 2:3
[16] Gal. 3:10
[17] Ef. 4:18
[18] Rom. 8:20
[19] Matta 25:41; 2.Sel. 1:9
[20] Rom. 6:23
Westminster İnanç Açıklaması Ana Sayfa